Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Η εισήγηση του Δημήτρη Κόκκορη για το έτος "Ν. Καζαντζάκη"


Ο πυρήνας της εισήγησης του Δημήτρη Κόκκορη στη Λάρισα




Η λογοτεχνική πορεία του Νίκου Καζαντζάκη και η κριτική της πρόσληψη


Η λογοτεχνική πορεία του Νίκου Καζαντζάκη (1883-1957) υπήρξε μακρά και περίπλοκη. Στις ποικίλες φάσεις της συγγραφικής του παρουσίας καλλιέργησε την ποίηση, τη φιλοσοφική μελέτη, τη θεατρική γραφή, το ταξιδιωτικό και λογοτεχνικό δοκίμιο, τη μεταφρασμένη ποίηση, τη μυθοπλαστική πεζογραφία. Αρκετά γνωστός στο φιλολογικό πεδίο από τις πρώτες δεκαετίες του εικοστού αιώνα: η Άλκης Θρύλος δημοσιεύει μία εκτενή μελέτη για τον Πρωτομάστορα στον Νουμά τού 1916, ο Κώστας Βάρναλης γράφει για την τραγωδία Χριστός στην Αναγέννηση του 1928 (στο ίδιο περιοδικό, που διηύθυνε ο Δημήτρης Γληνός, είχε δημοσιεύσει ο Καζαντζάκης την Ασκητική), ενώ ο επιφανής και ως κριτικός Κωστής Παλαμάς δεν παρέλειψε να κρίνει θετικά (εφ. Ελεύθερος Λόγος, 23-2-1925) και την τραγωδία Οδυσσέας, την οποία είχε δημοσιεύσει ο Καζαντζάκης στην αλεξανδρινή Νέα Ζωή με το ψευδώνυμο Α. Γερανός.

Ο Καζαντζάκης στον Οδυσσέα ως «μόνο του πρόλογο», όπως και ο Παλαμάς επισημαίνει, θέτει ότι «το έργο τούτο δε γράφτηκε καθόλου για το θέατρο». Η φράση υποδεικνύει και τις αναζητήσεις του Καζαντζάκη στο πολυποίκιλο πεδίο των ειδών λογοτεχνικής έκφρασης: γράφει μία τραγωδία, που προγραμματικά δεν φτιάχτηκε για θεατρική απόδοση, αλλά περισσότερο λειτουργεί ως φιλοσοφική και ποιητική δυναμική (ο Παλαμάς επαινεί τον ενδεκασύλλαβο στίχο του έργου). Η αλήθεια είναι ότι από τα πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δημοσιευμένα έργα του Καζαντζάκη και με όρους γενικότερης πρόσληψης και αποδοχής, που υπερβαίνουν το στενό πλαίσιο της φιλολογικής επικαιρότητας, ξεχώρισαν η Ασκητική (1927) και η Οδύσσεια (1938): η πρώτη δεν είναι έργο μυθοπλαστικό. Η λογοτεχνίζουσα γλώσσα της απλώς ενδύει τη φιλοσοφική-δοκιμιακή φόρτιση του κειμένου. Η Οδύσσεια, το τεράστιο σε όγκο και σε φιλοσοφική συμπύκνωση ποίημα που δίχασε την κριτική, διακρίνεται για το γλωσσικό και ιδεολογικό της πλούτο, αλλά μάλλον υστερεί από πλευράς ρυθμικής ανάσας, παρότι ο δημιουργός θεωρούσε ότι ήταν το πλέον σημαντικό από τα έργα του. Είναι συνηθισμένο, πάντως, στο λογοτεχνικό χώρο, άλλο έργο ο συγγραφέας να θεωρεί ως το υψηλότερο της παραγωγής του και άλλο (ή άλλα) οι αναγνώστες και οι μελετητές να δέχονται ως κορυφαίο του.

Το μυθιστόρημα Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά (1946) εγκαινιάζει τη σειρά των επτά αφηγηματικών κειμένων, τα οποία ο Καζαντζάκης έγραψε προς το τέλος του βίου του και διαδόθηκαν πλατιά. Ακολούθησαν Ο Καπετάν Μιχάλης (1953), Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1954), Ο τελευταίος πειρασμός (1955), Ο φτωχούλης του Θεού (1956), η Αναφορά στο Γκρέκο (1961), Οι αδερφοφάδες (1963). Ο Καζαντζάκης επιζητούσε με πάθος να βρει υπαρξιακό έρμα, αλλά η εσώτερη φλόγα του ήταν τόσο ισχυρή, ώστε έκαιγε τα οράματα Οι φιλοσοφικές, θεοσοφικές και βιοθεωρητικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν κατά καιρούς σε βαθύτατους επηρεασμούς από σημαντικούς φιλοσόφους (από Μπερξόν έως και Νίτσε) και στην πρόσκαιρη αποδοχή μεσσιανικών κοσμοθεωριών (π.χ. χριστιανισμός, κομμουνισμός, βουδισμός), που ουσιαστικά πρέσβευαν ότι με την επικράτησή τους θα έλυναν και το πρόβλημα της υπαρξιακής περιπέτειας. Μέσα από ποικίλες εναγώνιες αναζητήσεις δεν αποστασιοποιήθηκε από ορισμένες ιδεολογικές σταθερές (π.χ. υπεροχή του συναισθήματος έναντι της λογικής, παντοδυναμία βαθύτερων ενστίκτων που γκρεμίζουν τις ηθικές αξίες κ.ά.), αλλά απέληξε σε ένα προσωπικό είδος μηδενισμού, ταυτίζοντας την εσωτερική ελευθερία του ανθρώπου με την εκδίωξη κάθε φόβου, κάθε ελπίδας, κάθε μεσσιανικού οράματος («δεν φοβούμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι λεύτερος»). Αυτή η υπαρξιακή-ιδεολογική θέση είναι ουσιαστικά διαμορφωμένη ήδη από την Ασκητική. Προσφυώς ο Βασίλης Λαούρδας εκτίμησε ήδη από το 1943 ότι η «Οδύσσεια του Καζαντζάκη είναι η Ασκητική του με τη μορφή καλλιτεχνήματος» (βλ. Φιλολογικά Δοκίμια, Εκδόσεις Διαγωνίου 1977, σελ. 11).

Η συγκεκριμένη παρατήρηση μπορεί εν μέρει να μας εισαγάγει στον προβληματισμό για την ποικιλία των ειδών λογοτεχνικής έκφρασης, από τα οποία πέρασε ο Καζαντζάκης. Μας δίδεται η αίσθηση ότι ο συγγραφέας έψαξε, αναθεώρησε, πειραματίστηκε, δηλαδή ουσιαστικά προετοιμάστηκε, επί δεκαετίες, ώστε να απολήξει σε ένα προσωπικό μείγμα, τεχνοτροπικό και μυθοπλαστικό, το οποίο λογοτεχνικά τον απογείωσε. Τα επτά τελευταία μυθιστορήματα του Καζαντζάκη αναχωνεύουν δημιουργικά ικανά στοιχεία της λογοτεχνικής μας παράδοσης: ρεαλιστικό πλαίσιο, ηθογραφική δυναμική, νατουραλιστικές επιρροές. Ριζώνουν σε μία γλώσσα προσωπική, αλλά υποβλητική, που καταφέρνει να συνδυάσει εκφράσεις του κρητικού ιδιώματος και απόηχους του «ηρωικού» δημοτικισμού με γλωσσοπλαστικές εκτινάξεις. Είναι παραδοσιακά από αφηγηματικής-δομικής πλευράς ως προς το ότι τα κεφάλαιά τους διέπονται από λογική αλληλουχία, επιβαλλόμενη από την εκάστοτε μυθοπλαστική συνθήκη, χωρίς οι διασπάσεις του αφηγηματικού χρόνου να είναι περίπλοκες.

Από θεματικής πλευράς κινούνται σε επίπεδο καθορισμένο και από ιστορικά στοιχεία (Ο Καπετάν Μιχάλης) ή και από ιστορικώς φορτισμένα θεολογικά δρώμενα (Ο τελευταίος πειρασμός, Ο φτωχούλης του Θεού), δεν απομακρύνονται από το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο, διανθισμένο με αναζητήσεις διαχρονικού χαρακτήρα (Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Ο Χριστός ξανασταυρώνεται), ενίοτε συνδέονται ευκρινώς με ιστορικές συνθήκες άμεσης επικαιρότητας αλλά διαχρονικού ενδιαφέροντος (Οι αδερφοφάδες καθρεφτίζουν τον αιματηρό ελληνικό εμφύλιο, στο χρονικό πλαίσιο του οποίου και γράφτηκαν), ενώ εκτείνονται έως και την περιοχή της μυθιστορηματικής αυτοβιογραφίας (Αναφορά στο Γκρέκο). Συγκροτούν εμφανώς τα λογοτεχνικώς κορυφαία έργα του δημιουργού, που διαβάστηκαν και διαβάζονται πολύ, εδραίωσαν τη θέση του Καζαντζάκη στο λογοτεχνικό κανόνα και στην αναγνωστική μας συνείδηση, μεταφράστηκαν και τον έκαναν ιδιαίτερα γνωστό στο εξωτερικό. Το τελευταίο δεν συνέβη μόνο, επειδή τα συγκεκριμένα έργα διακρίνονται από ένα νεοελληνικό φολκλόρ και ανταποκρίνονται στις αναζητήσεις των ξένων αναγνωστών για εξωτικούς κόσμους, αλλά και επειδή, χωρίς τα κείμενα να απεμπολούν τη νεοελληνική ιθαγένεια, καταφέρνουν να ενσωματώσουν στην ελκυστική μυθοπλασία τους υπαρξιακούς αναπαλμούς και φιλοσοφικές προεκτάσεις διαχρονικού και υπερτοπικού χαρακτήρα. Σε αυτά τα έργα του Καζαντζάκη καθώς και στην ποίηση του Καβάφη (οι δυο τους είναι οι γνωστότεροι λογοτέχνες μας εκτός Ελλάδος) συμβαίνει το εξής: συνδυάζεται η αίσθηση της ελληνικής ταυτότητας (ο Καβάφης, παρά τα περί του αντιθέτου από ορισμένους υποστηριζόμενα, είναι από τους πλέον ελληνοκεντρικούς ποιητές μας) με υπαρξιακά στοιχεία, που λειτουργούν με όρους διεθνισμού και διαχρονίας, ώστε να νιώθουμε ότι τα κείμενα έχουν να πουν πράγματα και για τη ζωή μας σήμερα, όπου και αν ζούμε, όποιαν εθνοτική ταυτότητα και αν έχουμε. Αυτό είναι το κομβικό σημείο ως προς το οποίο κρίνεται η ουσιώδης λογοτεχνική αξία. Και ενώ στην Ελλάδα ο Καβάφης έχει καθολικά αναγνωριστεί, ο Καζαντζάκης παραμένει για ορισμένους σημείο αμφιλεγόμενο. Πάντως, οι συνθήκες έχουν πλέον ωριμάσει, ώστε όχι μόνο οι φιλόλογοι αλλά και γενικότερα οι αναγνώστες να εγκύψουν νηφάλια στο καζαντζακικό έργο, ξεπερνώντας τη χονδροειδή διελκυστίνδα, στη μία άκρη της οποίας βρίσκονται οι φανατικοί χριστιανοί και οι τιμητές της ηθικής που αδικούν τον συγγραφέα κατάφωρα και στην άλλη άκρη δραστηριοποιούνται οι υπερβολικά ενθουσιώδεις υποστηρικτές του, που άκριτα υπερτιμούν και τις αδύνατες πλευρές ενός πολυδαίδαλου έργου.

Όχι ασήμαντοι κριτικοί τον αρνήθηκαν, ορισμένοι πανεπιστημιακοί φιλόλογοι τον αγνόησαν. Και όμως . τα κορυφαία έργα του διαβάζονται με αδιάπτωτο ενδιαφέρον, παρέχουν γόνιμο έδαφος κριτικών και φιλολογικών αναζητήσεων, είχαν και έχουν πολλαπλή απήχηση, και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να προσπεράσουμε αβασάνιστα.

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Λογοτεχνικό, φιλοσοφικό & θεατρικό 2ήμερο για το Ν. Καζαντζάκη, στο Χατζηγιάννειο



Ο Δήμος Λαρισαίων και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Λάρισας 
πραγματοποιούν λογοτεχνικό, φιλοσοφικό και θεατρικό 2ήμερο, 
αφιερωμένο στο Νίκο Καζαντζάκη, 
σε συνεργασία με 
το Σύνδεσμο Φιλολόγων νομού Λάρισας και 
το Πολιτιστικό Κέντρο Εκπαιδευτικών ν. Λάρισας, 

στις 23 & 24 Νοεμβρίου 2017, στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο, με ελεύθερη είσοδο. (Το 2017 ανακηρύχθηκε ως «έτος Καζαντζάκη» από το Υπουργείο Πολιτισμού, αφού συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου έλληνα συγγραφέα).

Πιο συγκεκριμένα, την Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου, στις 7:00 μ.μ., κεντρικός ομιλητής θα είναι ο  

Επίκουρος Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ., Δημήτρης Κόκκορης, 
με θέμα : «Η λογοτεχνική πορεία και η κριτική πρόσληψη του Νίκου Καζαντζάκη»

ενώ θα διαβαστούν κι αποσπάσματα από έργα του Ν. Καζαντζάκη (Οδύσ(σ)εια, Ασκητική, Τερτσίνα «Ελένη», Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Ο καπετάν Μιχάλης, Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, Ο τελευταίος πειρασμός, Ο φτωχούλης του Θεού, Οι αδερφοφάδες, Αναφορά στον Γκρέκο), από τους : Στέλλα Νταβαρούκα, Διαμάντω Ιωάννου, Δημήτρη Κατσαούνη και Τάσο Μάτο.

Την Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου, στις 7:30 μ.μ., θα παρουσιαστεί το θεατρικό δρώμενο : «Σκεπτομορφές του Καζαντζάκη», από τους ερασιτέχνες ηθοποιούς : Γιάννη Μπακουρτζή, Σταυρούλα Ταμβάκη, Σοφία Νταμήτρου, Θανάση Χαραλάμπους, Βάιο Παπαμιχάλη, Πέτρο Βλαχάβα, Κωνσταντίνα Καφαλή, Χρήστο Τσάκο και Γιώργο Λέπουρη, με σύνθεση κειμένων και σκηνοθετική επιμέλεια από τον Θοδωρή Κανάκη.



Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

2o Μάθημα Ιστορίας με τον Αντώνη Λιάκο



Οι «Φίλοι της Βιβλιοθήκης – για την υποστήριξη των Βιβλιοθηκών του Δήμου Τυρνάβου» διοργανώνουν το 2ο «Μάθημα Ιστορίας», με γενικό στόχο την συζήτηση και τον προβληματισμό σχετικά με την ίδια την ιστορία καθώς και τα ζητήματα που βάζει η ενασχόλησή μας μαζί της.
Καλεσμένος ομιλητής στο δεύτερο μάθημα είναι ο ομότιμος καθηγητής του ΕΚΠΑ κ. Αντώνης Λιάκος. Το θέμα του είναι:


«Από την Ιστορία στην Ιστορική Κουλτούρα»


Το μάθημα θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 27 Οκτωβρίου 2017 στις 7 μ.μ. στο Εμμανουήλειο Πνευματικό Κέντρο στον Τύρναβο.

Περίληψη της εισήγησης:
Ολοένα και περισσότερο, το πεδίο της συζήτησης για ζητήματα ιστορίας, το οποίο διαμορφώνει πλαίσια σύλληψης και προσέγγισης του παρελθόντος και της ιστορικής ύλης, έχει μετακινηθεί από την ιστοριογραφία στην ιστορική κουλτούρα. Η ιστορική (ψηφιακή) κουλτούρα είναι το πεδίο στο οποίο δεν γίνεται μόνο χρήση και κατάχρηση του παρελθόντος, αλλά το παρελθόν, ή θραύσματα του παρελθόντος, έρχονται απρόσκλητα, σαν τεράστια κύματα που κατακλύζουν τη δημόσια σφαίρα. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται μερικά από τα πρόσφατα κύματα που προκάλεσαν πολέμους ιστορίας: Στην Ελλάδα, η παλαιότερη συζήτηση για γενοκτονία μικρασιατικού ελληνισμού, η πρόσφατη συζήτηση για κομμουνισμό ναζισμό. Στις ΗΠΑ, τα γεγονότα στην Βιρτζίνια εξαιτίας της απομάκρυνσης των ανδριάντων των στρατηγών των Νοτίων στον εμφύλιο πόλεμο. Δεν ψάχνουμε εμείς το παρελθόν, έρχεται το παρελθόν να μας βρει. Τι κάνουμε; Μας αρκεί να ξεχωρίσουμε τη χρήση από την κατάχρηση της ιστορίας και να «διορθώσουμε» τις εσφαλμένες εικόνες για την ιστορία; Πώς μπορούμε να πλοηγηθούμε; Πώς σκεπτόμαστε για τα ζητήματα αυτά; Πώς σχετίζονται με παλαιότερες μεγάλες συζητήσεις για την ιστορία;


Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Ένας αιώνας από το πολυσήμαντο έτος 1917

Διαθεσσαλικές εκδηλώσεις στη Λάρισα, Βόλο, Τρίκαλα, Καρδίτσα


Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων ν. Λάρισας πήρε τη σκυτάλη από τον Φιλολογικό Ιστορικό Λογοτεχνικό Σύνδεσμο (Φ.Ι.ΛΟ.Σ.) Τρικάλων και την Παρασκευή 6-10-2017 στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο Λάρισας, υλοποίησε την δεύτερη από τις  ημερίδες που πέντε πολιτιστικά θεσσαλικά σωματεία είχαν την πρωτοβουλία να συνδιοργανώσουν στις τέσσερις θεσσαλικές πρωτεύουσες.
Η ημερίδα άρχισε με χαιρετισμό  του  Προέδρου της Τοπικής Οργανωτικής Επιτροπής κ. Αναστασίου Μάτου, Προέδρου του Συνδέσμου Φιλολόγων ν. Λάρισας και συνεχίστηκε με την προβολή ιστορικού video αναφορικά με τα γεγονότα της εποχής εκείνης και μέσα από μια σειρά φωτογραφιών να ταξιδέψουν νοερά στη Θεσσαλία του 1917, σε μεγαλύτερες και μικρότερες πόλεις. Στη συνέχεια ο κ. Βλάσης Βλασίδης, Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στην εισήγησή του με θέμα «Η μνήμη του Μεγάλου Πολέμου (1914-1918). Συγκλίσεις, αποκλίσεις και τοπικές ιδιαιτερότητες», με πολλή ζωντάνια τοποθέτησε στο παγκόσμιο και ευρωπαϊκό πλαίσιο τα γεγονότα του Α’ παγκοσμίου πολέμου, εντάσσοντας σε αυτά την γαλλική κατοχή της Θεσσαλίας το 1917, ενώ προέβη σε σημαντικές συγκρίσεις για τον τρόπο με τον οποίο βίωσαν και θυμούνται οι κάτοικοι των διαφόρων ελληνικών περιοχών τα γεγονότα εκείνης της εποχής. Κατόπιν διαβάστηκε στο κοινό η εισήγηση του κ. Αλέξη Ντάσιου, πτυχιούχου Τμήματος Ιστορίας ΑΠΘ με τίτλο «Διώξεις αντιφρονούντων στη Λάρισα του 1916-17. Από τους επίστρατους στις εκτοπίσεις» καθώς ο εισηγητής λόγω προσωπικού κωλύματος δεν παρέστη στην ημερίδα
Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν οι εξής εισηγήσεις:
-  η δρ  του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Σχολική σύμβουλος Φιλολόγων κ. Ιουλία Κανδήλα ανέπτυξε το θέμα «Η είσοδος του γαλλικού στρατού στη Λάρισα και η ‘Μάχη της Σημαίας’»
- ο ιστορικός ερευνητής κ. Αλέξανδρος Χ. Γρηγορίου μίλησε για την «Παρουσία του Γαλλικού στρατού στη Λάρισα (1917) μέσα από δημοσιεύματα του γαλλόφωνου ημερήσιου και περιοδικού Τύπου»
- ο δρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Τάσος Μάτος ανέλυσε την «‘Μάχη της Σημαίας’ και τις πτυχές της ιδεολογικής της αναβίωσης σήμερα», και
- ο δρ Ιστορίας Βασίλης Πλατής αναφέρθηκε στην «Καθημερινή ζωή στην πόλη της Λάρισας και τα χωριά του κάμπου το καλοκαίρι του 1917: διατροφικά προβλήματα και διαβίωση του πληθυσμού».
Την επόμενη Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2017 θα υλοποιηθεί στο Βόλο και στο αμφιθέατρο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Μαγνησίας, η σχετική ημερίδα που διοργανώνεται από την Εταιρία Θεσσαλικών Ερευνών (ΕΘΕ).

Περισσότερα στο: https://sites.google.com/view/thessalia1917








Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Σεμινάριο «Γλωσσική διδασκαλία και αξιολόγηση: Προβλήματα και προκλήσεις»



Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων ν. Λάρισας, με τη συνδρομή της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού και Επιστημών Δ. Λαρισαίων, διοργανώνει το Σάββατο 27 Μαΐου 2017 σεμινάριο για το μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας με τίτλο:

Γλωσσική διδασκαλία και αξιολόγηση: Προβλήματα και προκλήσεις

Το σεμινάριο θα γίνει στην ισόγεια αίθουσα του Μύλου του Παππά στην Λάρισα (Γεωργιάδου 53) και απευθύνεται σε φιλολόγους που διδάσκουν το μάθημα στο Λύκειο και καλούνται να αξιολογήσουν τους μαθητές στο πλαίσιο της τάξης αλλά και των Πανελλαδικών εξετάσεων.

Εισηγητές:

  • Ελευθερία Ζάγκα – Σχολική Σύμβουλος Θεσσαλονίκη
  • Νικολίνα Κουντουρά – Σχολική Σύμβουλος
  • Χρήστος Γιωτόπουλος - Φιλόλογος στο 4ο Λύκειο Λάρισας


Ώρα προσέλευσης: 10 μ.μ.

Επειδή η αίθουσα στην οποία θα υλοποιηθεί το σεμινάριο είναι περιορισμένης χωρητικότητας (μέχρι 50 συμμετέχοντες), παρακαλούμε όσους επιθυμούν να λάβουν μέρος να επισκεφθούν το ιστολόγιο του Συνδέσμου Φιλολόγων ν. Λάρισας και να εντοπίσουν στην σχετική ανακοίνωση την φόρμα. Στην συνέχεια πρέπει να την συμπληρώσουν ηλεκτρονικά με τα στοιχεία τους και όσοι είναι μέσα στους πενήντα πρώτους θα ειδοποιηθούν με προσωπικό e-mail για την συμμετοχή τους.

Επισκεφθείτε τη φόρμα και δηλώστε τα στοιχεία που απαιτούνται

https://docs.google.com/document/d/1f7GanfjM3D87MBu4m_rT2LgjqUI3UbPUiMfOObtBckU/edit



Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

«Εμείς και οι άλλοι» Ιδεολογία και σχολική ιστορία. Παρουσίαση Βιβλίου



Η Αντιδημαρχία Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Λαρισαίων και ο Σύνδεσμος Φιλολόγων ν. Λάρισας διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα «Εμείς και οι άλλοι» Ιδεολογία και σχολική ιστορία, την Δευτέρα 10 Απριλίου και ώρα 19:00μ.μ στο Θέατρο ΟΥΗΛ.

Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «Η Πόλη που Μαθαίνει», και πραγματοποιείται με αφορμή την έκδοση του βιβλίου 

‘Ιδεολογία και σχολική Ιστορία’ 
του εκπαιδευτικού και συγγραφέα Γιώργου Κυρίτση.

Το σχολικό εγχειρίδιο αποτελεί βασικό μέσο κοινωνικοποίησης των μαθητών και ειδικά η σχολική ιστορία ένα μάθημα με έντονη ιδεολογικοπολιτική φόρτιση. Το βιβλίο του Γιώργου Κυρίτση είναι μια αφορμή να εξεταστεί ακριβώς ο ρόλος της όχι ως απλού μεταδότη γνώσεων αλλά και ως εργαλείο διαμόρφωσης στάσεων, συμπεριφορών και νοοτροπιών.

Ποιά εικόνα προβάλλεται για τους Έλληνες και ποια για τους «άλλους» λαούς;

Πώς διαφοροποιούνται τα παραπάνω με βάση το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της κάθε εποχής;

Μια συζήτηση για την πολιτική διάσταση του περιεχομένου της σχολικής ιστορίας, τις βασικές στοχεύσεις, καθώς και τις διαφοροποιήσεις ανάλογα με την χρονική περίοδο έκδοσής της.

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι:

Γιώργος Κυρίτσης – Εκπαιδευτικός, συγγραφέας

Δημήτρης Δεληγιάννης – Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής

Αναστάσιος Μάτος – Φιλόλογος

Κώστας Σπανός – Ιστορικός.


Την εκδήλωση θα συντονίσει η Δημοσιογράφος Μαριλένα Μπάμπου.


Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Παρουσίαση Βιβλίου για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη



Σύνδεσμος Φιλολόγων ν. Λάρισας
Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας


Παρουσίαση Βιβλίου για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

Την Πέμπτη 6 Απριλίου στις 8 το βράδυ, στο Γαλλικό Ινστιτούτο, θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση του βιβλίου της

Σοφίας Κανταράκη

"Κοινωνίας δρώμενα στον Παπαδιαμάντη. Ζητήματα κοινωνικού και εκπαιδευτικού προβληματισμού"

από τις εκδόσεις Ήρα.


Το βιβλίο παρουσιάζει ο Κωνσταντίνος Οικονόμου και την εκδήλωση συντονίζει η Αθηνά Καραλοπούλου, φιλόλογοι -  μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Φιλολόγων Λάρισας.